මහගම සේකර.. Mahagama Sekera: හංස ගීතය හා වෙනත් නිර්මාණ

අහසේ නිල් පැහැය උරා
මේඝ වලා කඩින් පෙරා

යමුනා ගඟ ඉහල කොනේ
මල් බර නිල් උපුල් වනේ

ඉඳුනිල් මිණි කැට අතරේ
බැස - එන සීතල වතුරේ

සිහිලස හා සමඟ අනා
කටරොළු මල් තෙල්ල තනා

එයින් ඔබේ දෑසට සරි
පැහැය තැනූ වැනියි කුමරි!

ඔබගේ -නෙත් කෙවෙනි දිගේ
පා-වෙන රස කලා ගඟේ

ගිලී, නොයා හැකිව වෙනත
අතර මංව ඇත මගෙ නෙත

පෙම උතුරා දිව ගොළු කොට
මුවින් වදන් නොඑන කලට

හංස ගීතය සහ වෙනත් නිර්මාණ පිට 149

කරලින් බරවී කෙත් වත් වී දේ

දෙරණින් එකසේ නවමිණි පෑදේ
මුතු බෙල්ලන්ගෙන් සමුදුර සෑ දේ
ලංකා මුතුවෙකි, මැද ගොළු මූදේ

සමනළ-හිරිගල කුළු පිදුරුතලා
අහසට නැඟ යෙයි ඔබ ගුණ ගොස-ලා
මහවැලි-වලවේ ගං දෙගොඩතලා
පස සරු කර යෙයි තඹ වතුරු ගලා

නිල් පෑ නොහරින තුරුලිය ගොල්ලේ
දුන්හිද දියලුම ඇලි දිය ඇල්ලේ
සමුදුර පරයන මහ වැව් රැල්ලේ
සිරි දැක හද තුල බැතිපෙම දැල්ලේ

වෙරල් දිගේ පල බර නෙරළු තුරුයි
කදුරට මිහිදුම් බැඳි තේ පඳුරුයි
සුලගේ නැලවෙන රන්වන් කුඹුරුයි
මගෙරට හැමටම වැඩියෙන් සොඳුරුයි

සීගිරිය දඹුල්ල පොලොන්නරුයේ
අනුරා පුරයේ ගඩලාදෙණියේ
බිතුසිතුවම් ගල් කැටයම් හමු යේ
මැවෙනා රස, තව කොහි වෙයිද, දියේ?

හග්ගල පේරාදෙණියේ උයනේ
මල් රොන් පිස එන ඇල් මද පවනේ
ළය සැනහෙන නිරතුරු මතු නිවනේ
වැඳ ලබනා සැප කුමටද? මවුනේ?

හංස ගීතය සහ වෙනත් නිර්මාණ පිට 134