පරලොවින් කටහඬක්…

>> Wednesday, March 31, 2010

Read more...

තුංමංහන්දිය; උපුටනය 02

>> Tuesday, March 30, 2010

තුංමංහන්දිය තුලින් කාලය පියාඹන අයුරු සේකර අපූරුවට නිර්මාණය කරයි. ඒ සමඟම කාලයත් සමඟ නිරාකරණය නොවන ගැටලු පිලිබඳ ව ඉඟි කරයි.
“ නාකි උදවිය මැරී කොල්ලන්ගේ රවුළ එන්නට පටන් ගනී. ඒත් රදාවානේ හන්දිය වෙනස් නොවේ. ඒක එතැන ම එහෙමම තිබේ. අන්දර ගහ, අම්බලම, කඩ දෙක තුන, ඉස්කෝලයේ පවා කිසිම දියුණුවක් නැත. උපන්නාට මේ ලොව වැනෙනවා වගේ ඔහේ ආවාට ගියාට තියෙයි”
සේකර එතැන් සිට යව්වනයේ විප්ලවීය නිරීක්ෂන ශක්තිය පිලිබඳ ඉඟි කරයි.
…………. A ගේ පඩියෙන් 3/16ක් ඇඳුම් පැලඳුම් වලටද, 1/20ක් පුණ්ය කටයුතු සඳහාද, 3/10 ක් කෑමටද, 1/5 ක් ගෙවල් කුළී සඳහාද වියදම් වේ.ඉතිරි මුදල ඔහු බැංකුවේ දමයි. A මාසයකට රුපියල් 26.00 බැංකුවේ දමයි නම් ඔහුගේ මාසික ආදායම සොයනු. A මහා පුදුම මිනිහෙක් විය යුතු යැයි මට සිතේ. ඔහු අකුරටම ගනන් බලා පඩියෙන් 3/16ක් වියදම් කරන්නේ මාසයක් ගානේම ඇඳුම් ගන්නටය. මාසයක් ගානේම පඩියෙන් 1/20ක් පිනට දෙයි. තාත්තා සරමක් ගන්නේ හත් අට මාසයකට වරකි. හිඟන්නෙක් ආවොත් ශතයක් දෙකක්, හාල් ටිකක් දෙනවා මිස මේ විදිහට ගනන් බලා මාස් පතා දොර දන් දීමක් නැත. A මහා පෝසතෙකු විය යුතු යැයි මට සිතේ. ඒත් එච්චර පෝසතෙක් නම් පඩියෙන් 1/5ක් ගෙවල් කුළී ගෙවා අනුන්ගේ ගෙයක ඉන්නේ කුමකටද? ඇත්ත වශයෙන්ම මේ මිනිහාගේ ආදායම කොතෙක් දැයි සොයා බැලීම වටී…”

උපුටනය : මහගම සේකර හා ඔහුගේ නිර්මාණ, ඌවේ නිර්මාණකරුවන්ගේ එකමුතුව.

Read more...

හෙට ඉරක් පායයි උපුටනය 08, සංයුක්ත කවි පෙලක්.

>> Monday, March 29, 2010

Read more...

ජනතාවෝ

>> Sunday, March 28, 2010

(සමූහ ගායනය)

ජනතාවෝ අපි ජනතාවෝ
මව්බිම රකිනා ජනතාවෝ
මව්බිම ගං හෝ කෙත්වතු සාගර
දෑතින් දරනා ජනතාවෝ
සම්පත කැටිවුන මව්බිම පොලවට
ආසිරි සලනා ජනතාවෝ

ළං ළං වී එන ජය ගී නාදය
අසනා කන අපි ජනතාවෝ
පින් බර හෙට දින ජයසිරි මහිමය
දකිනා ඇස අපි ජනතාවෝ

එකම හැඟුමකින්
එකම පැතුමකින්
එකම අදිටනින් එකට බැඳී
උදාර වූ එක අරමුණකට යා
එක හදවත අපි ජනතාවෝ..

සංගීතය : අමරදේව
ගායනය : අමරදේව සහ විමලා අමරදේව
ප්රබුද්ධ ගීයකි.


Read more...

ප්රාර්තනා

(සමූහ ගායනය)

සමනොල සිරසින් අහසට නඟිනා
දහසක් අපගේ ප්රාර්තනා
සිව් මහ ගංගා පිටාර ගලනා
දහසක් අපගේ ප්රාර්තනා
නිල්බර තුරුලිය කෙත්වතු මුදුනින්
දහදිය පීදෙන ප්රාර්ත්නා
තරුකැට විලසට හෙමිහිට හෙමිහිට
පායාගෙන එන ප්රාර්තනා
සිරිමා බෝ මැඩ ලා දලු සෙවනේ
සිලි සිලි හඬ දෙන ප්රාර්තනා
පැරකුම් සමුදුර වෑ තල මතුපිට
දිය රැළි ලෙල දෙන ප්රාර්තනා
වනහිස මුදුනේ නිසසල පිලිමේ
මන මෙත් කරුණා ප්රාර්තනා
දෙදහස් පන්සිය වසරක් ගමනේ
අවසන ඉටුවන ප්රාර්තනා
මව් පොලවේ රස නහර දිගේ සුව
සැපත පෙරී එන ප්රාර්තනා
කඳු සමතල වී ගොඩමඩ සරුවී
නව රැළි ලියලන ප්රාර්තනා
වෙනසක් නොමැතිය සොහොයුර එකමය
ඔබගෙයි අපගෙයි ප්රාර්තනා
සම්පත සාමය සතුට පිරී ගිය
නව ලොවකට යන ප්රාර්තනා


Read more...

හෙට ඉරක් පායයි, උපුටනය 07

>> Friday, March 26, 2010

14.
පුංචි පුංචි මල්
සුදු සුදු පාටින්
ගස වටකර පිපෙතෙයි

රේනු උරන වන බඹරිඳු ඇවිදින්
ඒ මත හිඳ හඬතෙයි

රෑ
එලි වන තුරු
අඹ ගස
මු
ඳු
නෙ
න්
කොවුල් නාද කරතෙයි
අවුරුදු දවසට
මී අඹ කන්නට
නෑනා 
මෙහි වඩිතෙයි


Read more...

හෙට ඉරක් පායයි, උපුටනය 6

6.
ජනවාරි මාසයෙනි
අවුරුද්ද ඇරඹුනේ
මා පුංචි දවස් වල

එහෙත්
දැන් එය පටන්ගන්නේ
නොවැම්බර මාසයෙන්
නොවැම්බර මාසයේ
ඔබ මගෙන් වෙන් වුනෙන්



Read more...

හෙට ඉරක් පායයි, උපුටනය 5

4.
ඊයේ රෑ
මම කනත්ත පාරෙන් එනවිට දුටුවෙමි
මැණික් ගොඩක්
දුවලා එතනට
ලං වී බැලු විට
පිපිලා තිබුනා හතු වගයක්.



Read more...

හෙට ඉරක් පායයි උපුටනය 4

3.
කුසලානේ
ලූ
මිදියුස
කුසලානේ
හැඩය ගනී
කුසලානේ
ලූ
විෂ වුව
කුසලානේ
හැඩය ගනී


Read more...

හෙට ඉරක් පායයි උපුටනය 3

2.
………….එහෙත්
එය නිෂ්ඵලෙයි නොකියන්න
ඔබගේ ආදරය
මට
අන් ලෙසකින් පල ගැනින
මා ලියූ මෙතෙක් කවි
උපත ලැබුවේ එයිනි…



Read more...

රාජතිලක, ලයනල් සහ ප්රියන්ත, උපුටනය 04

ලයනල් පොත කියවයි
ඇඳේ ඇලව.
ප්රේමවතී ඔහු අසලින් හිඳගෙන….
ඔහු අත ගෙන
සෙමින් සෙමින් පිරිමදිමින්
නොකියා සිටි යමක්
‘මේ……’
හදිසි ආලෝකයක්
පහළ වූ කලක මෙන්
මොහොතකින් ඔහු මුහුණ එකලු විය.
ඒ එළියෙන් ඔහුට පෙනිණ
ප්රේමවතී නොකියූ දෙය.
සතුට පෙරෙන ආදරයෙන්
ඇයගේ නළලත සිඹ
ඔහු ඈ වැළඳ ගනී..

‘පුතෙක් නම් ප්රියන්තයි
දුවෙක්නම් ප්රියන්තා…’

පිටු අංකය: 55


Read more...

රාජතිලක, ලයනල් සහ ප්රියන්ත, උපුටනය 03

නොදකින්
කාලකන්නි…!
වෙලාවකට මට හිතෙනව
මේ ඔක්කොම දමලා ගෙදර යන්ඩ.
පුපුරන එවුන් මිසක ඉරිසියාවෙ
මෙහේ කොහෙද ළෙන්ගතු අය?
ඉබේට කටින් හැලෙන
ගුඩීවිනිං
ගුඩ් මෝනිං
පරඬල් වචන මිසක.

ජයවික්රම මැරුණා
අල්ලපු ගෙදර එවුන් ඒක දන්නෙ
පහුවෙනිදා සොහොනට ගිනියනකොට
ගමේ ඔහොම දෙයක් උණොත්
හැමෝම එකතුවෙලා
මග තොට මිනී පිටිය කොඩි ඇදලා
වළ කපලා
කර ගහගෙන
පස් වහලා
මුලු දවසම ඒ වැඩේට.
මෙහෙ?
පෙනිල යනව, සුදු පාටට

උඹෙත් මගෙත්
හැම මිනිහගෙම යටි හිත හැම තිස්සෙම
තව තව ඉහළ යන්ඩ.
එතන තමයි තරඟෙට මුල.
ඒ තරඟය අතහැර
උඹට බැරිය ගමට යන්ඩ.

පිටු අංකය: 30


Read more...

අපාර වූ ආකාසේ

>> Wednesday, March 24, 2010

අපාර වූ ආකාසේ
වලා සිඳුන බොල් එලියේ
ඔබේ දෑස නිවී දිලී
නිසොල්මනේ බලා හිඳී..

ඇසට කඳුලු දිය නැඟුනේ
හදට තෙතක් ලබා දෙන්න
ඇසෙහි කඳුලු ඉවර දිනේ
හදට නොමැත ඒ තෙතමන…

අපාර වූ ආකාසේ
පිරී පැතිරි නිල් දියඹේ
ඔබේ දෑස නිවී දිලී
නිසොල්මනේ බලා හිඳී..

ඇසේ කඳුලු සිදී ගොසින්
ගල් වූ හද තෙත් කරන්න
ඔබේ ඇසේ දයා දියෙන්
කඳුලු පොදක් මට හෙලන්න..

ඉර හඳ නැති රෑ යාමේ
හද කැටි වුන කාන්සියේ
ඔබේ දෑස නිවී දිලී
නිසොල්මනේ බලා හිඳී….

සංගීතය : අමරදේව
ගායනය : නන්දා මාලනී සහ අමරදේව



Read more...

මලින් මලේ රේණු උරා

මලින් මලේ රේණු උරා
රඟන බමර සතර දිගන්තේ
රන් රසු දැල් රාව දිදී
මවයි සීන මදුර වසන්තේ

ජීවිතයේ සැපත උදා කරන විලාසේ
මී බඳුනේ මූණ පෙනී සතුට සිනා සේ
ගී ගයලා මත් වීලා ඔකඳ වෙලා නැලවීලා
සිනහ මුවින් නැගෙන උදම්…

සංගීතය : අමරදේව
ගායනය : අතුල සෝමසිරි සහ පිරිස.

ආදරයයි කරුණාවයි චිත්රපටයෙනි.


Read more...

රාජතිලක, ලයනල් සහ ප්රියන්ත, උපුටනය 02

>> Tuesday, March 23, 2010

රන් රඹුටන් ජම්බු දොඩම්
අන්නසි ලොවි පේර දෙලුම්

සුවඳ විඳින මල් පලතුරු
නුවන අදන බඩු විසිතුරු

සහල් ඉරිඟු මෑ මුං තල
දොදොල් හකුරු මී අග්ගල

රන් මිණි මුතු බරණ ලකල්
නන් පැහැ පට පිලී දුහුල්

ආසියානු මඟ දෙපසේ
සෑදුනු සල්පිල් සහසේ

වෙළඳ අඟන තුණු රුවිනී
බොළඳ මිහිරි මද හසිනී
මගිනගෙ මන බැඳ ලමිනී
කැඳවති තම වෙත නිතිනී..
රාජතිලක, ලයනල් සහ ප්‍රියන්ත, පිට 66

Read more...

රත්න දීප.

>> Monday, March 22, 2010

රත්න දීප ජන්මභූමි
ලංකදීප විජයභූමි
මේ අපේ උදාර වූ
මාතෘ භූමියයි..

ආදි සිංහලේ
වීර මී මුතුන් ලෙයින්
සාර වූ උදාර වූ
මාතෘ භූමියයි….

මාණික්‍ය සේ පොලෝ ගැබේ නිධාන වී
ඇත්තෙ ඒ අතීත දූ පුතුන්
ජාතියේ නාමයෙන් - සංග්‍රාම භූමියේ
ජීවිතේ පුදා හැලූ ලේ කඳයි..

සින්ධූපමාන වැව් තලා මතින් ඇදී
පද්ම රේණුයෙන් සුගන්ධ වී
රන් කරල් නමා හමා සිත් ප්‍රබෝධයෙන් පුරා
එන්නෙ උන් හෙලූ ප්‍රාණ වායුවයි.

ගංඟා තරංග රාව දී රිදී වනින්
මල් පිපී කුළෙන් කුළේ හැපී
ගායනා කරන්නේ ආකාශයේ නැඟී
වීරයන්ගෙ ඒ යශෝ ගීතයයි…

බෝඩිම, පිට 42,23
පසුවදන:

1972 දී ශ්‍රී ලංකාව ජනරජයක් විය.මේ අවස්තාවේ ජනරජ ගීතයක අවශ්යතාවය ඇති විය.ඒ සඳහා තරගයක් පැවැත්වුවද සේකර ඊට ඉදිරිපත් නොවුනි.තරඟ විනිශ්චයේදී සිදුවූ අකටයුතුකම් නිසා ඒ තරඟය අවලංගු වූ අතර ඉන්පසු ගීත රචකයන් කිහිප දෙනෙකුට ආරාධනා කෙරුණි.සේකරද ඒ අතර විය.එහෙත් සේකර ලියූ ගීතයට තැනක් නොලබුණි. අදිසි හස්තයක් ක්‍රියාත්මක වී වෙනත් ගීතයකට මුල් තැන ලැබුණි. එහෙත් ඒ ගීතය අද අසන්නට නැත.එහෙත් සේකරගේ පදවැල ජනතා හදවත්හි ලැගුම් ගෙන ඇත. ඒ ඉහත ගීතයයි.
ඉහත සිද්ධිය සේකරගේ සංවේදී හදවත තදින් පාරන්නට සමත් විය.

Read more...

අන්තිම කවිය.

මා මිය ගිය දවසක
සොහොන් කොතේ
ලියන්න දුක් ගීයක්
නන්නාඳුනනා ඔබගේ අත් අකුරින්..

අඩ සඳ බැසගෙන යන සඳ
සීතල අඳුරු රැයක
රෑහි නඟන රැවු අතරින්
එතකොට ඒ ගී හඬ මට ඇසේවි.

මේ ලොව යම් කිසිවෙකු
මා හට පෙම් කල බව
එතකොට ඒ ගී හඬ මට කියාවි..

අමරදේව ශූරින් ගායනා කරන ඉතා ජනප්‍රිය “ මා මල පසු සොහොන් කොතේ” ගීතයට පාදක වූ කවි පන්තිය.

බෝඩිම, පිට 94

Read more...

හඳ සහ නිව්යෝර්ක් නුවර…

කලු ගැහී තරඟයට ඉහල ගිය
සිමෙන්ති බිත්ති මිසක
ඇසට නිලට
අහසක් ගහක් කොලක්
අවටක් නැත.
නිව්යෝර්ක් නම් පුරවර
සියක් මහල් එක්ටැම් ගෙය මුදුනේ
දොර ජනෙල් වසා සිරකල කාමරයක
ඇඳක්-පුටුවක්-මේසයක්
මම.

මහපොලවේ අනික් පැත්තෙ
සෙනෙහැති දෙමාපියන්
නෑ මිතුරන් අඹු දරුවන්
මට සිහි වෙයි.
පලවන්නට මළ පාලුව
කවියක් හඬ නඟා කියමි
නින්නාදව ආපසු එයි මගෙ කටහඬ
මගෙ කනටම.
යා යුතු අතක් නොදැන
කවුලුව හැර එබී බලමි.
ප්‍රපාතයට එබී බලමි
මූණට කටු ඇනගෙන
සීතල කඩා පනින.

අසුවී විදුලි එලිය පිටාරයට
මොර දීගෙන යයි වාහන ඒ මේ අත
ඉවසිල්ලක් නොමැතිව
දිවගෙන යයි ඒ මේ අත
කුරා කුහිඹු මිනිස් යන්ත්‍ර
මොහොතක් නැවතී මා දෙස
ආදරයෙන් බලන කෙනෙක්
වගතුග අසන කෙනෙක්
දන්නා හදුනන්නෙක්
මෙතන නොමැත
ඒ හැම දෙන මහ පොලවේ අනිත් පැත්තෙ
මට සිහි වෙයි.

මහා දුකින් ඉහල බලමි


දිලිහි දිලිහි ආකාසේ
රන් පිඟාන සේ
හඳ..
මා දන්න හදුනන
අපේ ගමේ වෙල් එලියට පායන හඳ
පෝය දාට බෝ මලුවට පායන හඳ.

බෝඩිම 48-49 පිට

Read more...

නොමියෙමි… 20 වන පරිච්චේදය

>> Sunday, March 21, 2010

දොස්තර මහතාණෙනි

මේ ආබාධය කුමක්ද කියනු මැනව

මේ ආබාධය කුමක්ද

සොයාගෙන නැත තවම.

දොස්තර මහතාණෙනි

මේ ආබාධයට හේතු කියනු මැනව,

මේ ආබාධයට හේතු

සොයාගෙන නැත තවම.

දොස්තර මහතාණෙනි

මේ ආබාධයට බෙහෙත් කියනු මැනව

මේ ආබාධයට බෙහෙත්

සොයාගෙන නැත තවම.

තමුසෙ එහෙනම් බම්බු ගහනව…!

නොමියෙමි, පිට 117

Read more...

නොමියෙමි… 15 වන පරිච්චේදය

>> Saturday, March 20, 2010

දවසක් දා

කැටපත ඉදිරියට ගොසින්

ඇඳි සලු පිලි උනා දමා

හෙලුවැල්ලෙන් බලා උනිමි.

ඈත අතීතේ දිනකදි

අන්ධකාර ගුහාවකදි

වැද්දකු තව වැද්දකුහට

මුණ ගැසුණා මෙන් විය.

මම

මගේම පිලිබිඹුවට

නිකමට විරිත්තුවෙමි.

එවිට ඔව්හු දුනුහී ගෙන

සටනට සැරසුණාහ.

සිනාසුණෙමි.

දුනු ඉවත දමා

එවිට ඔව්හු මිතුරු වූහ.

බැටලු රන්චු දක්කාගෙන

තණ බිමකින් තණ බිමකට

ඇවිද ගියෙමි

බිම සී සා දිය බැඳ

වී වපුරා

ශිෂ්ටාචාරය ඉන් නෙලා ගතිමි.

යාග හෝම බිලි පූජා

වේද මන්ත් ගී කීවෙමි

ගයා ශීර්ෂයේදි

බෝ මැඩ විප්ලවය දුටිමි

මංගල දේශනාව

කන්ද උඩදි අසා උනිමි.

බැබිලෝනය

ග්රීසිය

චීන මහා ප්රාකාරය

හිරු නොබසින අධිරාජ්යය

ගොඩ නැඟුවෙමි.

සක්වල තුල විදුලි වෙයින් ඉගිල ගොසින්

මහ පොලවට

සඳ කතරින් වැලි ගෙනාමි.

එනමුත් මට වැටහෙයි:

මම තවමත් ළදරුවෙක්මි

ලොව ගැන කිසිවක් නොදන්න.

ලොව ගැන තිබියේවා.

මා ගැනවත් මම නොදනිමි.

මම?

මම කවුරුන්ද?

මම නොදනිමි.

කැටපත මත පිලිබිඹුවෙන්

මම කවුරුද?

මම ඇසුවෙමි.

පිලිබිඹුවෙහි ගැබ් වී ඇති.

දේව හැඩය.

එවිට පලමු වරට දිටිමි.

නොමියෙමි, පිට 88,89,90

Read more...

සේකර පිළිඹඳව කෙටි වාර්තා වැඩසටහනක්

Read more...

තුංමංහන්දිය චිත්රපටයේ තේමාගීතය

Read more...

තුංමංහන්දිය - සේකරගේ සන්වේදීභාවය

තුංමංහන්දිය මහගම සේකරගේ සන්වේදී භාවය, දයාවී ගුණය, පෞරෂත්වය, අව්යාජත්වය පෙන්වන කැඩපතක් බඳුය.
‘මහගමට තිබුනේ පුදුම විදිහේ සන්වේදී මනසක්.සියුම් හඬක් වුණත් ඔහුගේ හද සසල කලා.රෝහලකට ගියත් ලෙඩුන්ගේ කෑගැසීම් අවධානයෙන් අසා සිටියා.ඔහු හැම දෙයක් ගැනම අවධානයෙන් පසු වුනා.අප එතරම් නොසලකන සිදුවීමක් පවා ඔහුට යම් කිසි අත්දැකීමක් ලබා දුන්නා’

කුසුමලතා මහගම සේකර මහත්මිය සේකරයන්ගේ සන්වේදීතාව හා නිරීක්ෂණ ශක්තිය ගැන එසේ පවසයි. එයට කදිම උදාහරණයක් තුංමංහන්දියේ ඇත.
“……….තුවක්කුව මාමාට නොගැලපෙන ආයුධයකි. මාමා ආයුධ කිව්වේ මේවාට නොව කඩදාසි මල් කපන නියන් වලටය. මම ඇඳ යටට එබී බැලුවෙමි.මමාගේ ආයුධ පෙට්ටිය ඇඳ යට සුරැකිව තබා ඇත.එහි දූවිලි හා මකුලු දැල් බැඳිලාය.තව දුරටත් මේ ආයුධ වලින් මාමාට වැඩක් වේදැයි මට සිතුණි.ඔහු අලුත් ආයුධයක් තෝරාගෙන ඇත.එහෙත් ඒ ආයුධය ඇත්තේ විසිතුරු කැටයම් කැපීමට නොව වෙඩි තැබීමටය.වත්තට හොරෙක් ආවොත් මාමා ඔහුට වෙඩි තියයි දැයි ඊළඟට මට කල්පනා විය.දවසක් වතුර වීදුරුවකට මැස්සෙක් වැටී සිටියේය.මාමා පරිස්සමින් ඌ සුලැඟිල්ලට ගෙන ඌ දෙස බලා සිටින්නට විය.ටික වේලාවකින් මැස්සා ඉගිලී ගොස් බිත්තියේ වැසුවේය. ඌ ඉගිලී යනහැටි බලා සිටි මාමාගේ මූණේ මද ආලෝකයක් ඇති විය……”
උපුටනය : මහගම සේකර හා ඔහුගේ නිර්මාණ, ඌවේ නිර්මාණකරුවන්ගේ එකමුතුව.


Read more...

නොමියෙමි උපුටනය 01

>> Friday, March 19, 2010

මොනවා?
චන්දන මැරිලා?
දෙමවුපියන්ගෙ ඔක්කොම ප්රාර්තනා
බිඳ වැටිලා
වීදුරු කටු ඇඳ පාමුල දිලිහෙනවා.
බලාගෙනයි ඇවිදින්නේ
කකුල කැපෙයි.
කවුද එතන කැරකෙන්නේ
බඩ මහතට
ඇස් රතුවට?
මට නම් හෝදිස්සියක් නෑ……

මහත්මයා කොහේද?

ඇයි දන්නෙ නැද්ද?
යව්දිව් සිල්වා සහ පුත්රයෝ.
ටවුමෙ ලඟදි ඇරිය
මිනී පෙට්ටි සාප්පුවේ අයිතිකාර.

පිරෙන්ඩ එපා මෙතන
කරුණාකරල අයින් වෙන්න
කවුරුත් නිශ්ශබ්ද වෙන්න
අඬා දොඩා වැලපී දැන් පලක් නොමැත.
මරණය කොයි කාටත් උරුම දෙයක්
දැන් තියෙන්නෙ
පුලු පුළුවන් හැටියට
අවමන්ගල කටයුතු ටික කරන එකයි
වියාපාරයක් නොවෙයි අපි කරන්නෙ.
මහජන සේවයක් මිසක.

මැරෙනතුරා ඔබ
බලා සිටිමු අප
අවසාන ගෞරවය කරන්නට.
එතෙක් මතක තබා ගන්න.
මැරෙන ලෝකයේ නොමැරෙන නාමය.
අයි.ඕ.යව්දිව් සිල්වා
මන්ගල - අවමන්ගල අද්යක්ෂක.
ටුන්….



නොමියෙමි පිටු අන්ක : 84-85

Read more...

රාජතිලක, ලයනල් සහ ප්රියන්ත උපුටනය 01

කාරෙක අරන් මරදානෙන් යන කලට
කාර් වෑන් ලොරි බ්ලොක් වී මග දිගට
ඉඩ බල බලා කපමින් ඒ මේ අතට
කූඹින් වගේ හෙමිහිට ඇදෙති හිට හිට

කාර් එකේ ඇන්ජිම ගැහෙනවා මෙනේ
ඔහුගේ පපුව වේගෙන් ගැහෙනවා දැනේ
දැන් දැන් හිටියි ඇන්ජිම ඊයෙ වගේ
හිටිය, හිටියි හිටියොත් නම් හරිම වැඩේ,

හෝන් ගසති පිටිපස්සෙන් එක හඬට
එහෙන් මෙහෙන් යති රවමින් කාරෙක ට
එතකොට පොලිස් භටයා බැසවිත් බිමට
තල්ලු කරයි කාරෙක අයිනට ගන්ට.

රාජතිලක, ලයනල් සහ ප්රියන්ත.. පිට 25

Read more...

ඔහු නික්ම ගොස් තිබිණි….

……….ඒ 1976 ජනවාරි 14 දාය. සිය සේවා ස්ථානයට රැකියාව පිණිස පැමිණි සේකර ඒ කටයුතු නිමවා පසුදාට නියමිතව තිබූ තවත් කාර්යයක් සදහා අදාල පිරිස් මුන ගැසීමට ගියේය. පසුදාට සේකර ලියූ, අමරදේවයන් ගැයූ ‘රත්නදීප’ ගීතය පදනම් කරගත් යසෝගතය නම් කෙටි චිත්රපටයක රූගත කිරීම් අරඹන්නට නියමිතව තිබිණි.එකී වර්ණ චිත්රපටය ඇරඹෙන්නට තිබුනේ අමරදේවයන් සහ මහගම සේකර පෙනී සිටින රූපරාමුවකිනි. සේකර, අමරදේවයන්ද, චිත්රපට නිර්මාපකයන්ද හමුවී පසුදා එනම් ජනවාරි 15 දා ගම්පහ සිට දුම්රියෙන් කොටුව දුම්රිය පලට එන්නට කතිකා කර ගත්තේය.
අනතුරුව ඔහු ගියේ ෙබෟද්ධ විශ්වකෝෂ කාර්යාලයටයි. ‘ප්රබුද්ධ’ කාව්යයේ පෙරවදන ලියනු සදහා මහාචාර්ය ජෝතිය ධීරසේකර මහතාට භාර දෙන ලද්දේ ඒ තීරණාත්මක දිනයේදීය.
‘ප්රබුද්ධ’ කෘතියේ පාදක සටහන් කිහිපයක් සැකසීමට ‘තිබ්බතීය මලපොත’ සහ ‘ධම්ම පදට්ට කතා’ කෘතිය බන්ධුල ජයවර්දන මහතාගෙන් ඉල්ලා ගත්තේද එවෙලේය.
එහෙත් පුදුමයකට සේකර රැගෙනගියේ තිබ්බතීය මළ පොත පමණි.
මහගම සේකරගේ ප්රිය බිරිඳගේ දුක්බර මතකය මෙබඳුය.
“ආචාර්ය උපාධි නිබන්ධනයේ චේදයක් ලියමින් සිටි මහගම පසුදා කොලඹ යනවිට ඇදීමට කලු හා සුදු කොටු වැටුනු කමිසය මැද තබන්නැයි මට කීවා. ඔහුගේ ප්රියතම කමිසය වූ එය තිස්ස කාරියවසම් මහතාගෙන් ලැබුනු තිලිණයක්.
මා කමිසය මදින්නට ලක ලෑස්ති වනවිට සේකර අමුතු හඬකින් කතා කලා.
“මගේ බඩ දැවිල්ලයි..පෙත්තක් දෙන්න..”
ඔහු කාමරයට ගොස් ඇදෙහි වැතිර සිටියා. දිව යටින් තැබූ පෙත්ත නොරැදී බිම වැටුනා. පපුවෙන් අමුතු හඬක්ද නැගෙන්නට උනා. අසල් වැසියන් ගිලන් රියක් ගෙනෙන්නට දිව ගියා.වේලාව රාත්රී නමයයි හතලිස්පහයි. ඇඳ මත වැතිර හුන් සේකර දෑස් පියා ගත්තා…..
ලියන්නට පටන්ගත් පිටුවේ ‘රිද්මය’ පිලිබද සටහනක්ද අසම්පූර්නව තිබූ අතර පෑන පසෙකින් වැටී තිබුනා.

හිම ගිරිකුලු ඉහල නැගී වලා සිඹින
අහස පොලව දෙක මුසුවන
නිල් මිටියාවත මැද්දෙන්
සුදු මීදුම් පීරාගෙන
සුදු පියාපත් සලමින්
නැඟ බැස පාවී යන
සිහින මුවා අසුපිට නැඟ
සාර කතර බිම් සනහන 
‘මරණී’ නම් කෙම් බිම වෙත…

ඔහු නික්ම ගොස් තිබිනි….
(රත්න ශ්රී විජේසින්හයන්ගේ ‘මහගම සේකර චරිතාපදානය’ ඇසුරෙන් සකස් කරන ලදී)
උපුටනය : මහගම සේකර හා ඔහුගේ නිර්මාණ, ඌවේ නිර්මාණකරුවන්ගේ එකමුතුව.


Read more...

කුස!

>> Thursday, March 18, 2010

කුස!
දමාපන්
උඹේ ඔය වීනාව පැත්තකට
අත් ඇරපන්
ඔය මූර්ති ශිල්පය
පබාවතියට
කලාවෙන් වැඩක් නැත

ගනින් අතට වන්ක මැණික
එක් රැස් කර ගනින් බලය
පිලිමලුන්ගෙ එඩි මඬින්න
එවිට ඒවි 
පබාවතී
උඹ ඉන්නා තැන හොයාන
උඹේ දැවුනු මුහුණ
ඇයට
එතකොට ලස්සනක් වේවි..


Read more...

අමරදේවට..

ඔබේ සියුමැලි ඇඟිලි
තත් වලින් මැඳෙන විට
වීණාව 
ඒ දුකින් ඉකි බිඳියි….


Read more...

ඔබටම මෙහෙවර කරනට එකසේ

>> Wednesday, March 17, 2010

ඔබටම මෙහෙවර කරනට එකසේ
වෙහෙසෙන දෑත අපි
පායාගෙන එන නව සුබ උදයට
එසවෙන දෙපය අපි
ළං ළං වී එන ජය ගී නාදය
අසනා දෙකන අපි
පින්බර හෙට දින ජයසිරි මහිමය
දකිනා දෑස අපි
එකම හැඟුමකින් එකට බැඳී
එකම පැතුමකින් එකට බැදී
එකම අදිටනින් එකට බැඳී
උදාර වූ එක අරමුණකට යන
එක හදවතයි අපි..

සංගීතය : අමරදේව
සමූහ ගායනයකි, ප්රබුද්ධ ගීයකි.


Read more...

එපා පුතුනේ මුහුදු යන්නට

එපා පුතුනේ මුහුදු යන්නට 
රෑ දවාලේ හිතුමතේ
ඔරුව යන්නේ මකර කටටයි
සුළං පාරට හසු වෙතේ

මහා මේරුව හැපී පොඩිවී
ඔරුව සුන්වනු ඇත පුතේ
ටිකිරි පුතුනේ කැඩුණු ඔරුවෙන්
කවුරු මෙගොඩට ගොඩ වෙතේ

සංගීතය : සෝමදාස ඇල්විටිගල
ගායනය : අමරදේව

(මූදු පුත්තු නාටකයෙනි.)



Read more...

අපාර වූ ආකාසේ

අපාර වූ ආකාසේ
විසිරී සඳ රේඛාවේ
දිලෙන නිවෙන තාරකා සේ
ඔබේ දෑස හා සඳවත
නිවී යේද මා හදවත
ජාති ජාති සන්සාරේ

භාරතීය රාගධාරී සන්ගීතයේ ඛ්යාල් නැමති ප්රකට ගීත ප්රකාරය මෙරටට හඳුන්වා දෙනු පිණිස මහගම සේකරයන් අමරදේවයන් සමීපයේ හිඳ ලියූ ගීතයකි.
ගීතයේ වචන රටාව ඉතාම අල්ප වීමත්, තත් කාලීන නාද නිර්මාණය විසින් අඩ හෝරාවක් පමණ් වුව ගායනා කල හැකි වීමත් මෙහි වෙසෙස් ලක්ෂණයකි.

ඛ්යාල් යන හින්දි වදනේ අරුත නාද ඔස්සේ කල්පනය කිරීමයි. නාද කල්පනා යන්න වඩා උචිතය.ප්රබලව කෙරෙන නාද කල්පනයට පසුබිමක් ලෙස ඉතා අල්ප වූ වදන් ගනනක් ඇත.

මෙම ගීතය රචනා වූයේ වැල්ලවත්ත වෙරළේදීය.



Read more...

අපිම තමා වීරයෝ

අපිම තමා වීරයෝ
අපිම තමා සූරයෝ
මරුට නොබා
දිවි නොතකා
රට රකිනා යෝදයෝ

පර සතුරන් මෙරටට ආ 
ඉස්සර කාලේ
අපිම තමා කඩුව අරන්
යුද්දෙට ආවේ
අද දවසෙත් අපි
යුද්දෙ දිනනවා
රට වෙනුවෙන් රණ
බිම පණ දෙනවා

අපිම තමා මරුට නොබා
පෙරමුණ ගන්නේ
මැරෙන තුරා සතුටු සිතින්
ජය පැන් බොන්නේ…

සන්ගීතය : අමරදේව
ගායනය : අමිතා වැදිසිංහ.

(ආදරයයි කරුණාවයි චිත්රපටයෙනි)


Read more...

ඔන්න බබෝ ඇතින්නියා

ඔන්න බබෝ ඇතින්නියා
ගල් අරඹේ සිටින්නියා
පුතු ගැන සිහිකරන්නියා
ඇස කඳුළැලි සලන්නියා

උඹෙ අම්මා කොතැන ගියේ
මානිල් මල් විලට ගියේ
ඒ විල මැද පිරුණු දියේ
දුකට හැඬුව කඳුලු තියේ

කන්දෙන් කන්දට පැනලා
ඇඟ ලේ කැටි කිරි කරලා
රන් තැටියේ පුරවාලා
කිරි අරගෙන එයි අම්මා..

සන්ගීතය : අමරදේව
ගායනය : අමිතා වැදිසිංහ.

(ආදරයයි කරුණාවයි චිත්රපටයෙනි)



Read more...

නිශ්ශබ්දතාව කතා කරයි

ඔබගේ හදවතින් නැගෙන
නිහඬ සියුම් අඳෝනාව
අනන්ත වූ අවකාශය
නිශ්ශබ්ද ව අසා සිටියි

ඔබට ඉතා ළඟින් සිටින
ඔබෙන් බොහෝ ඈත වෙසෙන
මම ද
ඔබගෙ දුක් ගී හඬ
එපරිද්දෙන් අසා සිටිමි

දහවල දිව පැන දඟලන
කලබලකාරී ලෝකය
රාත්‍රියේ අඳුර පෙරව
සන්සුන් වී නිදියන කල
ඔබ නොනිදා
කවුළු දොරින්
අහස් ගැබට හෙලූ නෙතින්
මගේ හදේ දුක් ගී හඬ
ඔබේ හදින් අසන විට දි
මම නොනිදා
කවුළු දොරින්
අහස් ගැබට හෙලූ නෙතින්
ඔබේ හදේ දුක් ගී හඬ
මගේ හදින් අසා සිටිමි

අනන්ත වූ අවකාශය
සුළං දහර නිශ්චල කොට
ඔබෙත් මගෙත් දුක් ගී හඬ
නිසංසල ව අසා සිටියි

ඔබගේ ඇස් වලින් පෙරෙන
කාන්තියෙන් එළිය රැගෙන
පොඩි තරු කැට දිලී නිවී
කඳුළු හෙළා වැළපෙන හැටි
ඒ අවකාශය අතරින්
නිදි නැති මට එවිට පෙනෙයි

මගේ හදින් නැගෙන සුසුම්
අඳුර අතර පා වී ගෙන
කවුළු දොරින් රිංගා විත්
සෙමෙන් ඔබේ හිස පිරි මැද
නිදි නොමැතිව සිටින ඔබගෙ
මුහුණ සිඹිනු ඔබට දැනෙයි

අනන්ත වූ අවකාශය
සුළං දහර නිශ්චල කොට
ඔබෙත් මගෙත් දුක් ගී හඬ
නිසංසලව අසා සිටියි

ඔබෙත් මගෙත් දුක් ගී හඬ
අසා සිටින අවකාශය
පිටත ලොවට නෑසෙන්නට
නොපෙනෙන්නට මැරී සිටින
ඔබෙත් මගෙත් ආත්මයන්
නිසංසලව එක් කරවයි

Read more...

සේකරගේ උප්පැන්න සහතිකය.

>> Tuesday, March 16, 2010


Read more...

සේකර සිය පවුල සමඟ..

Read more...

උපහාරයි

ඇවිද ළඳු දෙණි කැලෑ බිම්වල
රැගෙන විත් තුන්හිරිය පන් කොළ
යොදා කුකුළු සායම් රතු හා කොළ
වියා නෙක් විසිතුරු රටා පැදුරු
රටාවක් බව මේ මහා විශ්වය
කුඩා කල සිට ම මට කියා දුන් අම්මාට.

විසල් සුදු ඩිමයි කඩදාසි මත
තබා මහ කව කටුව දිග රූල
ඇඳ නෙක් මෝස්තර මල් හා කොළ
කපා කැටයම් ඉදු බොකුටු නියනින්
විශ්වයෙහි රටාව ම කලාවට නඟන හැටි
කුඩා කල සිට ම මට කියා දුන් තාත්තාට.


Read more...

සේකර, මේ නුඹ වෙනුවෙනි..

Read more...

හමුවීම

Read more...

මිනී මල්

Read more...

වෙසඟනකට

Read more...

තරඟය

Read more...

රුබය්යාට්

Read more...

අම්මා

ඔබා දෙදණ නිල් උඳු පියලි බිම මත
වැන්දේය ඔහු බැති සිතින්
අම්මා වැළලූ තැන මහ පොළොවට;
පිපිලා තිබුණි එතැන සුදු පාටට
නමක් නොමැති පුංචි මලක්
සිම්බේය ඔහු එමල නමා හිස
'දස මසක් කුස තුළෙහි දරා සිට
මා ලොවට වැදූ අම්මා ඔබය'
කෙළවරක් නොමැති දුක් දරා විඳ
මා ලොවට හැදූ අම්මා ඔබය;

අඬන විට මා කුඩා අවදියෙහි බඩගිනි ව
තම්බා බතල දළු
ලුණු දියර ඉස
පොල් හා මුසුකොට කවා
බඩගිනි නිවූ අම්මා ඔබ ය.

උයා උදයෙන් නැගිට කඩයප්පන්
තබා තේ කඩයෙහි
ලබා ඉන් ලැබෙන සුළු වට්ටම
ජංගි ඇන්දූ අම්මා ඔබ ය.
ගල්වා ඉසෙහි තෙල් යහමින්
එල්ලා කරෙහි පංචායුදය
අල්ලා ගෙන අතින් මා
පාසලට එක්ක ගිය
අකුරු නූගත් අම්මා ඔබ ය.

ඇවිද ලඳු දෙණි කැලෑ බිම්වල
රැගෙන විත් තුන් හිරිය පන් කොළ
යොදා කුකුළු සායම් රතු හා කොළ
වියා නෙක් විසිතුරු රටා පැදුරු
රටාවක් බව මේ මහා විශ්වය
කුඩා කල සිට ම මට 
කියා දුන් අම්මා ඔබ ය.

නො දත්තෙමි මම එකල
අම්මේ, ඔබ වත කැඩපතක් බව;
මෙකල මා සිත පිළිබිඹු කරන
ගිලී යට ගිය ඇස් කුහර තුළ
නො දුටුවෙමි කිසි විටෙක සතුටක්
නො දුටුවෙමි කිසි විටෙක දුකකුත්,
ඉවසා සම සිතින් සැම සැප දුක්
ලැබුවා ද ඔබ සිතෙහි සාමයක්?
ඉපයුවෙමි මම මුදල්
ඉපයුවෙමි කිතු යසස්
වී ය මන්දිර යාන වාහන,
එහෙත් ඒ කිසිවකිනුත්
නො ලදිමි සිත් සැනසුමක්.
වටහා ගෙන සිටියා ද ඔබ ඒ සත්යුය
නො ලබා ම ඔබ ඒ කිසිවක්?

ප්රලබුද්ධ (1977) පද්ය සංග්ර හයෙනි.



Read more...

බෝඩිම (උපුටාගැනීම් අංක 02)

උදේට නැගිටිනව.
රැවුල කපල දත් මදිනව
කන්තෝරුවට යනව.
පියන්ව කැන්ටිමට ඇරල ගෙන්නා ගෙන
දවල්ට කෑම කනව.
හවහට මේ ගුහාවටම ගාල් වෙනව
එතන ඉඳං ඇඳට වෙලා ඇහැ පියාන
හිත හිත ඔහෙ ඉන්නව.

ගීතසාර උරුවම්බානව ඇහෙනව.
මංගලිකා හිනා වෙනව.
හෙලේනා කහිනව
මංගලිකා හිනා වෙනව.
සොයිසා ගොරොවනවා
එක එක සද්ද බද්ද

දැන් කිසි සද්දක් නැත.
ඇහැ ඇරල බැලුවම
ලයිට් නිමල ඔක්කොම බුදි
මම විතරක් තනියෙං ඇහැ ඇරගෙන
අන්දකාරෙ.

දොළහෙ කෝච්චිය යනවා රේල් පාරෙ
ගිහිං ගිහිං ගිහිං ගිහිං
ඈත රටක නැතුව යනව.
සුරංගනා ලොවින් ඇවිත් සුරංගනාවියක්
ඇඳේ දිගා වෙලා හෙමින්
මගේ ඇඟේ වෙලෙයි
එතකොට මං දන්නේ
නින්දට ගිහිල්ල බව.

පහුවෙන් දා ආයෙත්
උදේට නැගිටිනව.
රැවුල කපල දත් මදිනව.
කන්තෝරුවට යනව
පියන්ව කැන්ටිමට ඇරල ගෙන්නාගෙන
දවල්ට කෑම කනව
ෆයිල් එනව
ෆයිල් යනව
හවහට මේ ගුහාවටම ගාල් වෙනව
කන්තෝරුවට යනව
හවහට මේ ගුහාවටම ආයි එනව.

කන්තෝරුවට යනව
හවහට ආයි එනව
කන්තෝරුවට යනව.

බෝඩිම-මහගම සේකර


Read more...

බීර

රන්වන් රන්වන් ගත බබලනවා
හිනා කටින් කිරි පෙණ උතුරනවා
හිනා බුබුලු කට කොනින් පෙරෙනවා
ඒ දුටු තරමින් හිත මත් වෙනවා

ඒ කට මේ කට ළඟට අදිනවා
දෑස පියා එක හුස්මක් බොනවා
ඈත තියන්නට හිත නැති වෙනවා
බීගෙන බීගෙන ඉන්න හිතෙනවා

හීතලේම උඹ ළඟට ඇඳෙනවා
දෑත දෙපය ඇඟ උණුහුම් වෙනවා
වාත හන්දි කැක්කුම් දුරු වෙනවා
බූතයන්ට ඇති බය නැති වෙනවා

මේසේ අපි උඹ වටව සිටිනවා
දෑසේ නිදි මත මතට ඇරෙනවා
රාසේ කළ හැම දේම කියනවා
මාසේ පඩියම උඹට පුදනවා

නො තේරේය තම තරම පමාණේ
හිතේ දුකට බේතයි අනුපානේ
පොතේ කියන බණ වෙයි අඩමානේ
නැතේ නුඹට සම වෙන අන් පානේ

පෙරයම අපි උඹ ළඟට ඇදෙනවා
මද්දිම වනතුරු එකට සිටිනවා
අලුයම එක ළඟ වැටී නිදනවා
තුන්යමටම මට උඹ සිහි වෙනවා


Read more...

දුකට කියන කවි සීපද.

පිලේ පැදුර හේනට අරගෙන එනවා
එලා පැදුර මැස්සේ එහි සැතපෙනවා
රටා වියපු අත් දෙක මට සිහි වෙනවා
හිතේ දුකට එතකොට කවි කියවෙනවා

ඉර පායා ඉර අවරට ගියාදෝ
හද පායාඅ හඳ අවරට ගියාදෝ
ඇඬූ කඳූළු මුහුදට එක් වුණාදෝ
ළමා ළපටි නෑනා කොයි ගියාදෝ

එගොඩත් බැලිමි එගොඩත් නුඹ නැතේයා
මෙගොඩත් බැලිමි මෙගොඩත් නුඹ නැතේයා
දෙගොඩම බැලිමි දෙගොඩම නුඹ නැතේයා
සිවුපද කියන මම තනියම පැලේයා

එගොඩ ගොඩේ උල ලේනා අඬන්නේ
මෙගොඩ ගොඩේ මම සීපද කියන්නේ
දෙගොඩ හරිය ගෙවිලා පිනි වැටෙන්නේ
දෙගොඩ ගොඩින් කොතැන ද නුඹ සිටින්නේ

සීත කරන උඳුවප් මහ දුරුත්තේ
සීතල උහුලන්ඩ මට බැරුවා සත්තේ
කැලේ මදුරු මැසි කරදර තොර නැත්තේ
පැලේ ගින්න විතරයි තනියට ඇත්තේ

උඹේ කරට මල් මාලා ගොතන්නට
මදු මල් පිපෙනවා හේනේ වැට දිගට
උඹේ කටින් ගී සීපද අහන්නට
තවමත් ගිරවු එනවා පෙර පුරුද්දට

අනේ ගිරවුනේ මා බස අසාපන්
නඟා සිටින තැන කොතැන ද සොයාපන්
පැලේ තනිවම මා ඉඳිතෙයි කියාපන්
හිතේ දුකට නිදි නැතිවා කියාපන්

රෑ තිස්සේ පැල් රැක නිදි මරන්නේ
පාන්දරට යන්තම් ඇස පියෙන්නේ
හේනේ කඩුල්ලට එපිටින් සිටින්නේ
හීනෙන් ඇවිත් නෑනා අත වනන්නේ

උඹයි මායි අපි දෙන්නා එකතු වෙලා
කැලේ කපා වල් කොටලා ගිනි තියලා
වැවූ කුරක්කන් ගොබ දැන් කළු ගැහිලා
මෝරයි බංඩි මඳ සුළඟට නැමීලා 

රන් දෑකැති අරන් දෙන්නා දෙපස සිට
බට පොතු පෙට්ටි පුරවා එක පිට එකට
නෑනේ වරෙන් ඒ අස්වනු නෙළන්නට
කුරහන් පැහී මොකටද උඹ නැති දාට

ඔපනැලි යටින් පෙති ගෝමර ඉහෙන නඟේ
ඇඳි සේලේ රැලි සුළඟට නටන නඟේ
බුලත් හපා හප සුළඟට පිඹින නඟේ
කුරහන් කපන්නට හේනට වඩින් නඟේ




Read more...

බලාපොරොත්තුව.

Read more...

බෝඩිම (උපුටාගැනීම් අංක 01)

මම ඉන්නව මංගලිකා
අඬන්ඩෙපා
ඔය හොටු හූරගන්ඩ.
බලාන හිටියා මං නාකි වෙවී මෙච්චර කල්
ඔයා බලාපොරොත්තුවෙන්.
දැන් බාදාවක් නෑ

මංගලිකා.
අපි බඳිමුද?
බැඳලා තනි තට්ටුවෙ ගෙයක් හදමු
පර්චස් විසිපහක තිහක පොඩි ඉඩමක.
ට්රෙසසරි ලෝන් එකක් ගහල.

එතකොට අපටත් ළමයි හැදෙයි
එතකොට අපි උන් වඩාන
දොස්තර ගෙදර යනව බේත් ගන්ඩ
රත ගායට.පනු ගායට.වලිප්පුවට.
නැකතට බත් කවනව
ඉස්කෝලෙ අරිනව.
රස්සාවල් හොයල දෙනව.ගේනව.
දීග දෙනව.
එතකොට උන්ටත් ළමයි හැදෙයි.
උනුත් බඳියි
ළමයි හැදෙයි
උනුත් බඳියි
ළමයි හැදෙයි
උනුත් බඳියි
ළමයි හැදෙයි.

මංගලිකා
සංසාරේ දික් ගහන්ඩ
අපි බඳිමුද?
ඔයාගෙ ඇස් දෙක මට
වතුර බිංදු දෙකක් වගෙයි

ඈත අඳුරු ළිඳක තියන
ඒ ඇස් දෙක ඇත් නං
ඕ. ඒ. කම මම ගන්නං.
නූල් ඇදල බෙල්ල කපල
රජ වෙන්නං
සක්විති වෙන්නං මං.

මධ්යිම පන්තියේ සදාකාලික ජීවන රටාව
මනාව පෙන්වන මෙම කව උපුටා ගැනීම
බෝඩිම කාව්ය සංග්රනහයෙනි.



Read more...

නොවසින වැසි

Read more...

පොසොන් ගීතය

Read more...

හිරකාරිය (කෙටි කතාවක්)









Read more...

වැස්ස

Read more...

නෙලුම් මල(කෙටි කතාවක්)

Read more...

දවස ඇරබේ..

Read more...

කවිය වෙනුවට කවියා කියවීම

Read more...

සේකර චිත්ර සටහනක් නිර්මනකරනයේ යෙදී..

Read more...

සේකර දියණිය සමඟ..


Read more...

සේකරගේ ජීවිතයේ විවිධ අවධි




Read more...

සම්ප්‍රදාය රුකුලක්‌ කරගත් කලාකරුවා

>> Monday, March 15, 2010

මහගමසේකර විසිවැනි සියවස පහළ වූ ප්‍රතිභාපූර්ණ කලාකරුවෙකි. ඔහු 1929 දී ගම්පහ දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ රදාවාන නම් පිටිසර ගම්මානයේ උපත ලැබුවේය. මේ ගම්මානයේ පැවති සුන්දර පරිසරය, සේකරගේ කලා නිර්මාණ පෝෂණය වීමෙහි ලා ඉවහල් විය. සේකරයන්ගේ කලා නිර්මාණ ඇරැඹෙන්නේ "තුංමං හන්දිය" නමැති නවකතා නිර්මාණයෙන් ය. ඔහු නිරන්තරයෙන්ම ගැමි ජනතාව ඇසුරු කළ නිසා, ඔවුන්ගේ ජීවන අත්දැකීම් තම නිර්මාණයන් සඳහා රසඥතාවෙන් යුතුව යොදා ගත්තේය.

මහගමසේකර කලා ක්‌ෂේත්‍රයේ අංශ කිහිපයක කුසලතා දැක්‌වූ දුර්ලභ ගණයේ කලාකරුවෙකි. ඔහු ප්‍රවීණ ලේඛකයෙකි. කවියෙකි, ගීත රචකයෙකි, චිත්‍ර ශිල්පියෙකි, අති දක්‌ෂ චිත්‍රපට අධ්‍යක්‍ෂවරයෙකි, කෙටිකතා නිර්මාපකයෙකි, කුසලතා පිරි නවකතාකරුවෙකි. ඔහු අනුකාරකයකු නොවූ අතර නිර්මාපකයෙකු විය. ජනප්‍රියත්වය පසුපස නොගිය අතර ජනප්‍රියත්වය ඔහු පසුපස හඹා ආවේය. ඔහුට තම කලා නිර්මාණ සඳහා සම්ප්‍රදායය අකුලක්‌ නොවූ අතර රුකුලක්‌ විය. මහගමසේකර සතුව සුන්දර හදවතක්‌ තිබිණි. ඔහුගේ "තුංමං හන්දිය" නවකතා කෘතියෙන් එය සනාථ වෙයි. එහි නිරූපිත ලොකු මාමාගේ චරිතයෙන් වනිත වන්නේ මහගමසේකරයන්ගේ චරිත ස්‌වභාවයයි. සේකරයන් තුළ පැවති අව්‍යාජත්වය, අවංකත්වය, මානව දයාව හා ගැමි ස්‌වභාවය ලොකු මාමාගේ චරිතයෙන් නිරූපණය කෙරේ. සේකරයන්ගේ බොහෝ නිර්මාණයන්ගෙන් ගැමි සුවඳ වහනය වෙයි. ඔහු ගැමි පරිසරයේ තිබෙන සුන්දරත්වයට සුවිශේෂ ඇල්මක්‌ දැක්‌වීය. එහෙත් නාගරික පරිසරය අමතක නොකරයි. මහගමසේකරයන්, විමලරත්න කුමාරගම මෙන් මානව දයාවෙන් සපිරුණු මිනිසෙකි. එමෙන්ම චන්ද්‍රරත්න මානවසිංහයන් මෙන්ම ගීතවත් කවියෙකි.

මහගමසේකර යථාර්ථවාදී කවියකු විය. ඔහු කාව්‍ය සංග්‍රහ අටක්‌ රචනා කළේය. ව්‍යාංග්‍යා (1960), සක්‌වාලිහිණි (1962), හෙට ඉරක්‌ පායයි (1963), මක්‌ නිසාද යත් (1964), රාජතිලක, ලයනල් සහ ප්‍රියන්ත (1967), බෝඩිම (1970), නොමියෙමි (1973) හා ප්‍රබුද්ධ (1977) වේ. මේ කාව්‍ය සංග්‍රහවලින් මහගමසේකරයන්ගේ කවීත්වය ක්‍රමයෙන් පරිණත වූ ආකාරය වනිත වේ. ඔහුගේ "ප්‍රබුද්ධ" කාව්‍ය සංග්‍රහයෙන් කවිය යනු රස නිෂ්පත්තියට පමණක්‌ සීමා වන්නක්‌ නොවන බව පිළිබිඹු වෙයි. පවතින සමාජ ක්‍රමය බිඳ දමා, යහපත් ආකාරයෙන් එම සමාජ ක්‍රමය ප්‍රති නිර්මාණය කිරීමේ කාර්ය භාරයද කවියා බාරගත යුතු බව එයින් වනිත වේ. මහගමසේකර කවියා මරණය සුන්දර දෙයක්‌ ලෙසින් දකියි. එහෙත් වෙනත් බොහෝ කවීන් මරණය දකින්නේ භයංකර දෙයක්‌ සේය. සේකර සැබෑ මරණය ලෙසින් දකින්නේ ජීවත් වීමයි. මිනිසා ජීවන අරගලයට මුහුණ දෙන අවස්‌ථාවේදී මතුවන ඇතැම් ගැටලු නිසා ජීවිතයේ සිය දහස්‌ වරක්‌ මැරි මැරී උපදියි. සේකර කවියා ගිලන් වී ඇඳේ සිටියදී මරණයේ සුන්දරත්වය අගය කරයි.

මන්ද ඔතන උඹ හැංගී කරන්නේ
අන්ධකාර සළු පොරවා වැනෙන්නේ
නින්ද නැතුව මම පැදුරේ දපන්නේ
නින්ද සදාකාලික කොට දියන්නේ

මහගමසේකර මරණය සුන්දර දෙයක්‌ ලෙස සැලකූ බව උක්‌ත පද්‍යයෙන් පැහැදිලිය.

සේකර නව කාව්‍ය සම්ප්‍රදායක්‌ ගොඩනැඟුවේය. එළිවැට කාව්‍ය ආකෘතිය, නිසඳැස්‌ කාව්‍ය ආකෘතිය හා ජන කවි ආකෘතිය යන අංශ තුනම උපයුක්‌ත කොටගෙන හේ පද්‍ය රචනා කළේය. කාව්‍ය භාෂාවට නොගැළපෙතැයි සැලකූ අසම්මත වචනද සේකර යොදා ගනියි. ඔහු සිය නිර්මාණ සඳහා යොදා ගන්නා වචන මෙන්ම, වචන යොදන විලාසයද අපූර්වය. විශේෂයෙන්ම ඔහුගේ පද්‍ය පන්තිවල රිද්මය මෙන්ම ගීතවත් භාවය රැකෙන්නේ වචන යොදන විලාසය අනුවයි.

"උඩින් උඩින් දෙපා - තබා මඩෙන් මිදී
සුරංගනාවියෝ - මුඩුක්‌කුවෙන් බසිත්"
"බිඳෙන් බිඳේ ජලේ පයිප්පයෙන් වැටේ
බෙලෙක්‌ක ටින් රැගත් -ළමෝ වටා සිටිත්"

සේකරයන්ගේ පද්‍ය පන්තීන් හි රිද්ම රටා ගැබ්වී තිබෙන ආකාරය මෙයින් පෙනේ. එය අදාළ අවස්‌ථාවට උචිතය. ඔහු මුඩුක්‌කු පරිසරය ද දුටුවේ මානව දයාවෙන් යුතුවය. එබඳු කර්කශ පරිසරයක ජීවත් වන කාන්තාවන් වුවද සුරංගනාවියන් ලෙසින් දැකීමට තරම් සේකර නිහතමානී වන්නේය.

ගීත ක්‌ෂේත්‍රයේ ද නිපුණතා දැක්‌වූ ඔහු දේශීය සංගීතයක්‌ ගොඩනැඟීමේ අරමුණෙන් තම කලා කුසලතාවන් ගීතයෙන් එළිදැක්‌වීය. "මළහිරු බසිනා සැන්දෑයාමේ", ඉරට මුවාවෙන් ඉඳගෙන", "පාළු අඳුරු නිල් අහස මමයි", "මා මළ පසු සොහොන් කොතේ" යන අදට ද එක සේ රසවත් ගීතවලින් සේකරයන්ගේ නිර්මාණ කෞශල්‍යය ගම්‍ය මාන කෙරේ.

මහගමසේකරයන් වර්තමානයේ පවා අපේ හදවත් තුළ නිදන්ගත ව ඇත්තේ, ඔහු පොදු ජනතාව අතර ජීවත් වූ නිසාය. මේ කවියා යුගයේ අවශ්‍යතාව හඳුනාගෙන සිsටි අතර කවිය සර්වකාලීන නිර්මාණයක්‌ විය යුතු බව පිළිගත්තේය. ඈත අහසේ දීප්තියෙන් බැබළෙන තාරකාවක ආලෝකය පොළොවට පතිත වන විට එම තාරකාව මියගොස්‌ බොහෝ කලක්‌ ගතවිය හැකිය. මහගමසේකරයන්ගේ වටිනාකම වඩ වඩාත් දැනෙනු ඇත්තේ, අදටත් වඩා හෙට දවසේ ය. විසිවැනි සියවසේ මෙරට බිහිවුණ විශිෂ්ටතම නිර්මාපකයකු සේ මහගමසේකරයන් හැඳින්විය හැකිය. ඔහු 1976 ජනවාරි 14 වැනි දින අප අතරින් සදහටම වෙන්විය. 

රෝහණ වංශතිලක
දිවයින - 2010.01.21

Read more...

මානව සෞන්දර්යවාදී ගීත රචකයා


මහගම සේකර

නොදත්තෙය තමා රුව

අවට මිනිසුන් අතර
යෝධයකු වී නැඟී සිටින බව

නොදත්තෙය තමා හඬ
සුවහසක්‌ රසික සිත් සතන් තුළ
නිධානව ප්‍රතිරාව නඟන බව

මලක්‌ දැක හිනැහෙන
මල යනු කිමැයි නොදැන ම
කුඩා දරුවකු මෙන් විය ඔහු

අඩසිය වසකට ද වඩා අඩු වූ සිය ජීවිතයෙන් නොකල්හි සමුගෙන යන විට මහගම සේකර කවියකු ගීත රචකයකු, චිත්‍ර ශිල්පියකු, චිත්‍රපට අධ්‍යක්‍ෂවරයකු මෙන්ම සෞන්දර්යය අධ්‍යාපනඥයකු ලෙස ද ඒ ඒ ක්‍ෂේත්‍රයන් හි කීර්තියක්‌ අත්කර ගෙන සිටියේය. ඔහුගේ අවසන් කෘතිය වූ ප්‍රබුද්ධ කාව්‍යයෙන් උපුටා ගත් ඉහත කාව්‍ය ඛන්ඩය අනුව ප්‍රබුද්ධ මෙන්ම සේකර ද සිය දැවැන්ත නිර්මාණකාය පිළිබඳ සැබෑ වැටහීමක්‌ ඇතිව සිටියේ නැත. සේකරගේ නිර්මාණ සමූහය පුළුල් විද්වත් රසික පර්ෂද හමුවට වඩ වඩාත් පැමිණෙන්නට වූයේ ඔහුගේ අභාවයෙන් පසුවය. සිය ජීවිත කාලය තුළදී නොලද අවධානයක්‌ අභාවයෙන් පසුව තම නිර්මාණ වෙනුවෙන් ලැබු සේකර එහිලා කෙරුණු විමර්ශන පසු කාලීන නිර්මාණකරුවන් වෙත අත්වැලක්‌ කොට දුන්නේය. මෙහිලා විමසා බැලෙන්නේ ඔහුගේ රචනා කිහිපයක දැක ගත හැකි විශේෂතාවන් ය. ඔහු ලද ආභාසයන් මෙන්ම ඒවා ඉක්‌මවා යන්නට ඔහු තුළ වූ ශක්‌තිය ද එමගින් පැහැදිලි වෙයි.

තමා ගීත රචකයකු වීම සඳහා පළමු පෙළඹවීම ලැබුවේ බොරැල්ලේ තරුණ බෞද්ධ සමිති ශාලාවෙහි පැවැත්වුණු ශ්‍රී චද්‍රරත්න මානවසිංහයන්ගේ දේශනයකට සවන් දීමෙන් පසුව බව සේකර සිය ගීත සංග්‍රහයේ පෙරවදනෙහි සඳහන් කරයි. ඒ අනුව සේකරගේ නිර්මාණවල ආරම්භයේදී ඔහු ගෞරවයෙන් සැලකූ පුරෝගාමී කවියකු වන මානවසිංහයන්ගේ රචනාවල ආභාසය දැන ගත හැකි වීම අරුමයක්‌ නොවේ.

අහසේ නිල් පැහැය උරා
මේඝ වළා කඩින් පෙරා
යමුණා ගඟ ඉහළ කොණේ
මල් බර නිල් උපුල් වෙනේ
ඉඳුනිල් මිණි කැට අතරේ
බැස යන සීතල වතුරේ

සේකරගේ මුල් කාලයේ නිර්මාණයකින් උපුටා ගත් ඒ කාව්‍යය ඛණ්‌ඩය මානවසිංහයන්ගේ පහත දැක්‌වෙන කාව්‍ය ඛණ්‌ඩය සමඟ ඇති සමීප නෑකම රූපික ලක්‍ෂණවලට පමණක්‌ නොව කථන ක්‍රමයට ද අදාළ ය.

ඈත එපිට දිගු මඩලේ
මහ කඳු වැටියක අසලේ
නිහඬ පිටිය වනන්තරේ
මහ කළුවර ගස්‌ අතරේ

එමෙන්ම මානවසිංහයන්ගේ ප්‍රකට වෙසක්‌ බැති ගීයක්‌ සමඟ සේකර ලියූ අප්‍රකට වෙසක්‌ බැති ගීයක්‌ ද සස¹ බැලීම සුදුqසු ය.

සෑ මිදුලේ සමන් මලේ
වෙසක්‌ සඳේ කැලුම් මැවේ
සාධු සමාධි ගුණ ගීතයකි විහාරේ
(මානවසිංහ)

විහාර මළුවේ සඳ කැන් දහරේ
අරලිය වදුලේ මල් පොකුරේ
පුහුල් පහන්වල
ගොක්‌ කොළ තොරණේ
සුදු සඳ රැස්‌ - එකසේ පැතිරේ
(සේකර)

මහගමසේකර මුල් කාලයේදී ලියූ ඉහත කී කවි ඇතුළත් වී ඇත්තේ ඔහුගේ අභාවයෙන් පසු පළ වූ "නොපළ ගීත" කෘතියට ය. සේකර ඒවා මුද්‍රණයෙන් පළ නොකරන්නට ඇත්තේ මන්දැයි යන්න පිළිබඳව ද අපගේ සැලකිල්ලට යොමු විය යුතුය. කෙසේ වුවද ඉතා ඉක්‌මනින් තමාට පුරෝගාමී වූ නිර්මාණ අනුව ගිය මංපෙත වෙනස්‌ කළ සේකර, ස්‌වායත්ත ලකුණෙන් යුක්‌ත ස්‌වාධීන කවීත්වය අත්පත් කර ගත්තේය. මානවසිංහයන්ගේ නිර්මාණවල කැපී පෙනෙණ ලක්‍ෂණය වූයේ චමත්කාරයෙන්ම පිරුණු සෞන්දර්යාත්මක ගුණයයි. ඊට මානව සෞන්දර්යය එක්‌කළ සේකර, මානව ජීවිත ඇසුරින් කළ සෞන්දර්යාත්මක විවරණය සිය නිර්මාණවල විශේෂතාව බවට පත් කර ගත්තේය.

මුල් අවධියේ සිය නිර්මාණවල භාෂාධිපත්‍යය, ව්‍යක්‌තභාවය සහ වනි හා ව්‍යඤ්ජන ගුණ පිණිස මහගම සේකර වඩාත් සමීපව ඇසුරු කළේ මහාචාර්ය සරච්චJද්‍රයන්ගේ නිර්මාණ සාහිත්‍යයි. සේකරගේ ප්‍රථම ගී නිර්මාණ ඇතුළත් "ස්‌වර්ණතිලකා" නාට්‍යයේ රචනාවලින් මේ ආභාසය මැනවින් පෙනේ. "ස්‌වර්ණතිලකා" නාට්‍යයේ ස්‌වර්ණතිලකාව දැක්‌මෙන් සිත් කැළඹිල්ලට පත් වන උද්දාල බමුණාගේ සිත, සේකර ගීත ආකෘතියට ගොනු කරන්නේ මෙලෙසිනි.

අන්ද - මන්ද වීය චිත්ත මා
ඇගේ ස්‌වර්ණකාන්තියේන
අන්ද - මන්ද වීය චිත්ත මා
කින්නරාංගනා සමාන
රූපයේන කායයේන
කින්ද මේ වුණේ
නොදැනේ ය මිතුරනේ
(ස්‌වර්ණතිලක)

අන්ද මන්ද වූයේ මසිතා
මෙ පුවතින
කින්ද නොදැනේ මේ අරුමා

(මනමේ)

මනමේ නාට්‍යයට ඇතුළත් ව තිබූ "ප්‍රේමයෙන් මන රංජිත වේ" නම් සුප්‍රකට ප්‍රේම ගීතය සේකර සිය "ස්‌වර්ණතිsලකා" නාට්‍යයේ උද්දාල සහ ස්‌වර්ණතිලකා අතර කැරෙන ප්‍රේම සංවාදය සඳහා ආභාස කොට ගෙන තිබේ.

උද්දාල - එනු ස්‌වර්ණලතා - එනු ස්‌වර්ණලතා
මට ප්‍රේමයේ ආලෝකය පෑ
පුෂ්ප පිපී මකරන්ද ගලා ඒ
මාරුතයේ හැපිsලා
සුගන්දේ ආනන්දේ ගෙන එන්නේ
මදන රඟ මණ්‌ඩප පේ කරලා

ස්‌වර්ණලතා - සඳ වේය උදා - සඳ වේය උදා
ලොව රිදියෙන් නාවාලා
චන්දන පල්ලව කෝකිල කූජන
සංගීතයේ පැටලී
නැළවෙන්නේ සැනසෙන්නේ වනගුල්මේ
යහන මත මංගල ගී කියලා

මනමේ නාට්‍යයේ පාත්‍රයන් මෙන් ම ස්‌වර්ණතිලකා නාට්‍යයේ උද්දාල හා ස්‌වර්ණතිලකා දෙදෙනා ද සිය අෙන්‍යාන්‍ය ප්‍රේමය ප්‍රකාශ කර ගත්තේ පරිසරය ආධාරයෙනි. පරිසර සුවනය මගින් සිය හැඟීම ඒ ඒ වස්‌තුන්ට ආරෝපණය කිරිම එකී නිරූපණ ක්‍රමයයි.

සිය නිර්මාණ පිළිබඳව වහා තෘප්තිමත්ව සෑහීමකට පත්වී එය පසෙක තැබීම සේකරට අභිමත නොවීය. 50 දශකයේ අග භාගයේදී ස්‌වර්ණතිලකා නාට්‍යයට ඔහු ලියූ ඉහත සංවාද ගීතය නැවත නැවතත් සකස්‌ කරමින් සිටී. ඔහු තමාගේ කුණ්‌ඩලකේශි නාට්‍යයට පරිසමාප්ත ගීතයක්‌ ලෙස එය ඇතුළත් කිරීමට සමත් විය. ඒ මෙලෙසිනි

අන්න බලන් සඳ රන් තැටියෙන් සුදු
සීත ගඟුල් ගලනා
හද සෝක තැවුල් නිවනා
චන්දන පල්ලව කෝකිල කූජන
සංගීතයේ පැටලී
සුන්දර මේ වන ගුල්ම යහන් ගැබ
ආදර බස්‌ කියනා

අත් පසුරෙන් තුරු පෙම්බරයන් මන
බන්දා සෙනේ සිතිනි
ලියවැල් පැටලී ගොසිනී
පුෂ්ප පිපී මකරන්ද ගලා ඒ
මාරුතයේ හැපිලා
මන්මද රංගන මණ්‌ඩපයේ මෙම
මන්ද බලා හිඳිනේ
තව පෙම්බර මා ස්‌වාමිනේ

ඒ ගීතයට ඇතුළත් "අත් පසුරෙන් තුරු පෙම්බරයන් මන බන්දා සෙනේ සිතින" යන සංකල්ප රූප "සොර පව්ව" නම් ඔහුගේ මුල් කාලයේ ලියූ නාටකයක දී හමුවන්නේ "රළු ගස්‌ කඳ වැළඳ බදා" යනුවෙනි.

මේ අයුරින් සංකල්ප රූපවල නිර්මාණාත්මක ලක්‍ෂණ ඉහළ නැංවීමත්, ආධිපත්‍ය තහවුරු කර ගැනීමත් පමණක්‌ නොව සුගේයනාව වැඩිදියුණු කිරීමට අදාළ ශබ්දාලංකාර වර්ධනය කර ගැනීමත් ඔහු අතින් සිදුවිය. "සොර පව්ව" නාටකයට ඔහු ලියූ එක්‌ ගී ඛණ්‌ඩයක්‌ මෙසේ විය.

ගල් පර්වතයේ හැපිලා
ජල ධාරා ඇද හැලිලා
ගනි නිවුණා ඇවිලී ළසෝගේ

සේකරගේ නිර්මාණ සාහිත්‍යයේ විශේෂ ලක්‍ෂණ සාකච්ඡා කරන විට අවධානය යොමු විය යුතු තවත් කරුණක්‌ නම් පාලි හා සංස්‌කෘත සාහිත්‍යයෙන් ඔහු ලබා ඇති ආභාසයයි. චJද්‍රරත්න මානවසිංහ කවියා සිය නිර්මාණයෙහි මාර්ග කෝෂය පොහොසත් කර ගැනීම සඳහා පමණක්‌ නොව නිර්මාණවලට අදාළ පුවත්, අත්දැකීම් හා උක්‌තීන් සඳහා ද සංස්‌කෘත සාහිත්‍ය සමීපව ඇසුරු කළේය. ඔහු පාළි සාහිත්‍යයට නැඹුරු වූ බව පෙනෙන්නේ "පාතුර හෝසි බුද්ධ ජයන්ති" යනුවෙන් ලියූ බුද්ධ ජයන්ති ගීතය ආදී රචනා කිහිපයකදී පමණි.

එහෙත් මහගමසේකර සංස්‌කෘත සාහිත්‍යයට වඩා බෙහෙවින් ඇසුරු කරන්නේ පාලි සාහිත්‍යයයි. ජාතික පාලි පමණක්‌ නොව ථේර ථේරි ගාථාව ද සේකර ගේ රචනාවන්ට බෙහෙවින් මූලාශ්‍ර වී තිබේ. සද්ධර්මාලංකාරයෙහි ස්‌වර්ණතිලකා වස්‌තුවට ඇතුළත් පහත දැක්‌වෙන පාළි ගාථාව සේකර පදානුපදිකව සිංහල ගීතයට නඟන්නේ අරුත් රස සුන් නොවන අයුරිනි.

ලලනානනානි - චලලෝචනානී
තරුණාරුණානී - චලිතාදරානී
මනුජෝහියෝ නෙත්ත පියං කරෝති
සතුනීව ජාති මපිනෝජ භාති

නීල නයන අරුණේ පැහැ රඳනා
පීන අදර දර රූබර ලලනා
හීන කුලේ වුව දුටු සිත ලොබිනා
නූන පෙමින් අත් නොහරිති නිතිනා

සුභා තෙරණිය ගේ ථේරි ගාථාව ඇසුරින් ඔහු ලියූ ගීය ථේරී ගීයෙහි ඇතුළත් අලංකාරෝක්‌ති වඩාත් දියුණු කිරීමක්‌ මෙන් ම ඔහුගේ ප්‍රතිභාව මගින් නව සම්පත් රැස්‌ කිරීමක්‌ ද වේ.

අපි දූරගතා සරම්හසේ

ආයත පම්හෙ විසුද්ධ දස්‌සනේ
නහිචත්ථිතයාපියතරේ 
නයනා කින්නරී මන්ද ලෝචනේ
(සුභාය ජීවකම්බත්ත නිකාය ථෙරී ගාථා-30,38)

කිඳුරඟනකගේ වැනි අඩවන් ඇස්‌ ඇත්තිය. දුරකට ගියේ වී නමුදු දික්‌ වූ ඇසිපිය ඇති පරිසුදු ඇස්‌ සිහිකරමි ඔබට වැඩි ප්‍රියතාරාවක්‌ මට නැත්තේය.

මේ අරුත් සේකර අතින් සිංහල ගීයට නැගෙන්නේ මෙලෙසිනි.

ඈත කඳුවැටි සේ නැමී ගිය
නීල දිගු ඇසි පියෙන් සෝබන
නීල උත්පල දිගටි දෑසයි
මීන චංචල කිඳුරු දැසයි

මෙහි අරුත් සරසන ඈත කඳුවැටි සේ නැවී ගියේ නම් අලංකාරෝක්‌තිය සේකරගේම ප්‍රතිභාවෙහි සලකුණු ය.

සුළු කළිඟු කුමරියගේ රුසිරු වනන්නට ගුරුළු ගෝමීන්ට ද මූලාශ්‍ර වූවා සේ සැලකෙන මහා කවි කාලිදාස ප්‍රණීත කෘතියක්‌ සේ සැලකෙන "ශෘංගාර තිලක", කාව්‍යයේ එන පහත ප්‍රකට පද්‍යාර්ධය බැලුව මැනව.

ඉන්දිවරේන නයනං මුඛ මම්බුඡේන
කුංදේන දන්ත මදරන් නව පල්ලවේන

සේකර නිම වන නීල උත්පල දිගටි දැස හා ආලවඩන දන්ත කැකුළු කුන්ද සමන් ආදී සංකල්ප රූපාවලී ඒ සකු කව් ඇසුරු කරන්නේ නොවේද? රත්නදීප හා නිරිඳුනි මේ මහා සීගිරි කූඨය ආදී ගීත කිහිපයකදීම ඖචිත්‍යය නොනසා සකු තත්සම වදන් හි සේවය තම ගීතෝක්‌ති අලංකාරවත් කරන්නට සේකර යොදාගෙන තිබේ. ඒ මේ අයුරිනි

පර්වත ප්‍රාන්තයේ
සුරංගනාවන් රතැඟිලි පොකුරේ
නිල් මහනෙල් මල් කැකුළු පිපේ
සෝපානේ දර්පණයේ
කවියට මුසු වී - හැඩ රුව ඔප වී
උන්ගේ ඡායා මැවී පෙනේ

මානවසිංහයන්ගේ ඉරහඳ පායන ලෝකේ, ගමන නොනිමෙයි, ජීවන ගමනේ ආදී ගීතත්, මඩවල රත්නායකයන්ගේ තණ්‌හා ආශා වැනි ගීතත් බෞද්ධ දාර්ශනික සංකල්ප ඇසුරෙන් සියුම් වින්දනාර්ථ සපයන සෘජු සදුපදේශ නොවූ නිර්මාණයන්ය. සේකර ලියූ රටකින් රටකට පාර අසාගෙන අද තැනකයි - හෙට තැනකයි ආදී ගීත ද එබඳුම බෞද්ධ දාර්ශනික සංකල්පවලින් සැරසී තිබේ. එහෙත් ආදරයයි කරුණාවයි චිත්‍රපටයට ඔහු ලියූ ගීය එමගම ගියද නිර්මාණාත්මක ලකුණින් වඩාත් පොහොසත් විය.

දුක සැප දෙකටම උල්පත එක වේ
එකම ගඟක දිය වේ
සැපත විපත වේ විපත සැපත වේ
ඒකයි ලොව නියමේ

දාර්ශනික අර්ථ ගීයට නැගීමේ විරල අවස්‌ථා සේකර වඩාත් අර්ථවත් කොට ගෙන ඇත්තේ එහිදී විශ්ව සාහිත්‍යයේ ද ඇසුර ලැබීමෙනි. ඛලීල් ජිබ්රාන්, සරෝජනී නායිදු, රවීන්ද්‍රනාත් තාගෝර් සහ ඔමාර් ඛයියාම් වැනි විදෙස්‌ කවි කිවිඳියන්ගේ රචනාවන් හි දාර්ශනික අර්ථ ඔහු සිංහල ගීයට නැගුවේ, සරල ගීතෝක්‌ති නිර්මාණය ගැන අමතක නොකරය. සරෝජනී තායිදුගේ ,ෂබාස්‌බ උeaඩැරි, ඉන්දියානු වියත්තෝ නම් කවි පෙළ වඩාත් සංවෘත හා ඒකීය ධාරණාවක්‌ යටතේ සංවිධානය කරමින්, වනි පූර්ණ දේශජ සංකල්ප රූපාවලියකින් සරසමින් ඔහු ලියූ "සන්නාලියනේ" ගීතයේ රුව - ගුණ බෙහෙවින් ප්‍රකට ය. ඛයියාම් ගේ රූබයියාට්‌ හි 11 වැනි පද්‍යය සේකර විසින් නිදහස්‌ කවියට නගනු ලැබ ඇත්තේ මෙලෙසිනි.

තුරු වදුලේ 
රුක්‌ සෙවණේ පූපයක්‌ අතින් ගෙන
සුරා විතයි ගී පොතයි අතින් ගෙන
තුරු වදුලේ ඔබ ගී ගයනා විට 
මේ වන රොද පාරාදීසයකි මට 

ගීයේ සහ කවියේ සීමා මායිම් මෙන් ම සුවිශේෂතා ද මැනවින් දැන සිටි සේකර, ශබ්දාලංකාර සහ භාෂාව තන්වැසි නුවණින් භාවිතයට ගත් අන්දම පිළිබඳ කදිම නිදසුනකි ඉහත කවියම ගීයට නැගූ අවස්‌ථාව.

සුරා විතයි ගී පොතයි අතින් ගෙන
තුරු වදුලේ නිල් සෙවණැල්ලේ
ඔබ මා තුරුළේ ගී ගයනා වේලේ
මේ වන රොද මට ස්‌වර්ග රාජ්‍යයයි
සුරංගනා වියනේ

රත්න ශ්‍රී විඡේසිංහ


දිවයින -2010.01.14

Read more...

  © Blogger templates Shiny by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP